الان چند وقته حال و حوصله نداشتم بیام که آپ کنم

می دونید چرا؟؟؟؟؟؟؟؟

الان یک هفته است که فهمیدم عشقم(البته قبلاْ عشقم بود)با یکی از هم دانشگاهیاش دوست شده

اول فکر می کردم دروغه ولی بعداْ که از یکی پرسیدم دیگه واقعاْ مطمئن شدم که بله رفته با یکی دیگه دوست شده

جالبیش به این بود وقتی که می خواستیم از هم جدا بشیم بهم می گفت منتظرت می مونم که دوباره به هم برسیم ولی بازم مثل قدیم همه حرفاش دروغ بوده حتی اینی که گفته هم دروغی بیش نبود.حالم از این گرفته نیست که رفته رفیق پیدا کرده.از این گرفته است که حد اقل چند وقت نزاشت از حرفش بگزره و به این حرفشم پای بند نبوده.با این کارش اون یکم جایی که تو قلبم داشت دیگه نداره.ولی یکمم ازش ممنونم که کاری کرد که برای همیشه فراموشش کنم و دیگه کاملاْ از فکرش برم.

الان دو دلم که آیا برم طلافی کنم یا نه و همینطور به پسره همه چیزو بگم ولی وجدانم به این کار رضایت نمی ده موندم سر دوراهی که چکار کنم.از یک طرف می گم نامردیه و از طرف دیگه می گم اگه اون این چیزا سرش می شد که هیچ وقت اینکارو با من نمی کرد.

مرجان لب لعل تو مرجان مرا قوت
مرجان نهم نام لب لعل تو یاقوت
قربان وفاتم به وفاتم گذری کن
تا بوت مگر بشنوم از رخنه ی تابوت

در پیش بی دردان چرا فریاد بی حاصل کنم؟
گر شکوه ای باشد به دل با اهل صاحب دل کنم

از یک عاشق شکست خورده پرسیدم:

 بزرگ ترین اشتباه؟ گفت عاشق شدن

گفتم بزرگ ترین شکست؟ گفت شکست عشق

گفتم بزرگترین درد؟ گفت از چشم معشوق افتادن

گفتم بزرگترین غصه؟ گفت یک روز چشم های معشوق رو ندیدن

گفتم بزرگترین ماتم؟ گفت در عزای معشوق نشستن

گفتم قشنگ ترین عشق؟ گفت شیرین و فرهاد

گفتم زیبا ترین لحظه؟  گفت در کنار معشوق بودن

گفتم بزرگترین رویا؟ گفت به معشوق رسیدن

پرسیدم بزرگترین ارزوت؟ اشک تو چشماش حلقه زدو با نگاهی سرد گفت: ( مرگ)

گفتی که می بوسم تو را، گفتم تمنا می کنم

گفتی اگر بيند کسی، گفتم که حاشا می کنم

گفتی ز بخت بد اگر ناگه رقيب آيد ز در

گفتم که با افسون گری او را ز سر وا می کنم


گفتی که تلخی های می، گر ناگوار افتد مرا

گفتم که با نوش لبم آن را گوارا می کنم

گفتی چه می بينی بگو، در چشم چون آيينه ام

گفتم که من خود را در او عريان تماشا می کنم


گفتی که از بی طاقتی دل قصد يغما می کند

گفتم که با يغماگران باری مدارا می کنم

گفتی که پيوند تو را با نقد هستی می خرم

گفتم که ارزان تر از اين من با تو سودا می کنم


گفتی اگر از کوی خود روزی تو را گويم برو

گفتم که صد سال دگر امروز و فردا می کنم

گفتی اگر از پای خود زنجير عشقت وا کنم

گفتم ز تو ديوانه تر دانی که پيدا می کنم